(موا برم تهنا بشم)

.

.

موا بِرَم تَهنا بَشُم

تَهنا فقط وا سایَه خو

ساعت تلخ رفتِنِن

مه خوب اَفَهمُم غایه خو

.

دو روز ِتلخ زندگی

قصّه ی تلخ مُردِنَه

اُمید یَک رو زندگی

دنبال خو وا گور بُردِنَه

.

ای دل دِگَه گولُم مَزَه

مه بِشتِه گولِت ناخارُم

برگشتِن ای نی ای سفر

دُمبال خو وی تو نابَرُم

آدم پوچی مثل مه

کجا بریت که جاش بشت ؟

وآ چه زبونی گپ بزنت

تا یکی آشناش بشت ؟


موات از ایجا دور بشم

جایی برم که چوک اَرم


غیر از خیال  خوب خو

چیزی نهسته تو سرم

ایدل دگه گولم مَزه ... ):

 ابراهیم منصفی (رامی)